Can ASLAN

Yıllardır "ha bugün ha yarın başlarım" deyip ertelediğim, zamanında 2-3 bölüm izleyip kenara attığım Lost 'a yaklaşık iki hafta önce şeytana uyup adamakıllı başladım. Sonuç? Son 2 haftadır ne uyku düzenim kaldı ne sosyal hayatım, resmen ada hayatı yaşıyorum evde.
Yıllarca sağdan soldan adını duyardım da abartıldığını düşünürdüm açıkçası. Ama işin içine girince durum çok başkaymış. Daha ilk dakikalardan öyle bir kaosun ve atmosferin içine çekiyor ki, klasik bir kaza hikayesi izleyeceğini sanırken adada bir şeylerin ters gittiğini anladığın o ilk anlarda insanın tüyleri diken diken oluyor.
Bu iki haftalık maratonda en çok hoşuma giden şey gizemlerden ziyade karakterlerin işlenişi oldu. Herkesin geçmişine dair bir sırrı, sırtında taşıdığı bir yükü var. Bir bölümde çok gıcık olduğun bir insana birkaç bölüm sonra bambaşka gözle bakmaya başlıyorsun, ön yargılarını tek tek yıkarak ilerliyor dizi. Herkesin kendi iç savaşı adadaki hayatta kalma mücadelesiyle öyle güzel birleşmiş ki kime üzüleceğini, kime güveneceğini şaşırıyorsun.
Günde 4-5 bölüm devire devire izlerken şeyi çok net anladım; bu dizi zamanında haftalık yayınlanırken millet nasıl kafayı yemeden beklemiş cidden hayret. Bölüm finallerini öyle yerlerde kesiyorlar ki "hadi son bir bölüm daha" diye diye sabahın körünü görüyorsun, kapatıp uyumak imkansız hale geliyor.
Yıllardır dizinin sonuyla ilgili iyi-kötü tonla lakırdı dinlemiştim, hatta beklentimi bayağı düşürmüştüm. Ama final sahnesi bittiğinde hissettiğim şey kesinlikle bir hayal kırıklığı olmadı; aksine koca bir devrin kapanışının ağırlığı çöktü üstüme.
Benim gibi yıllardır bekletipte izlemeyen ya da bir şans vermeyen varsa kesinlikle şimdi başlasın. Sonra teşekkür edersiniz :) İyi seyirler

Bir bilimkurgu aşığı olarak uzun zamandır uzayda geçen ve böyle görsel bir şölen sunan film izlemeyeli bayağı oluyor. Ryan Gosling gerçekten güzel bir oyunculuk sergilemiş.
Spoiler verip izleme zevkinizi kaçırmak istemiyorum o yüzden çok derinlemesine filmi anlatmayacağım. Sadece kısa bir spoilersız özet geçeyim. Film bence 2 yarıdan oluşuyor. İlk yarısında birşeyleri hatırlamaya çalışan ve neden orada olduğunu çözmeye çalıştığı keşif süreci, ikinci yarısında ise zihinsel aksiyon ve duygu yüklü bir süreç. Marslı filmindeki gibi mizahi ama diğer yandan gerçekçi hayatta kalma tonunu sevenler ya da bilimkurgu sevenler mutlaka bir şans vermeli.
İzlemediyseniz Marslı filminide tavsiye ederim. İyi seyirler :)

2. Sezonunu yeni bitirdiğim fantastik türü sevenlerinde bayılacağını düşündüğüm çok kaliteli bir yapım.
Aynı adlı anime/manga serisini izlemeden ve okumadan dizisini izledim ve bitirdim. Açıkçası animesinede başlamak istedim :) Diziye görsel olarak kendinizi o kadar kaptırıyorsunuz ki olaylarla beraber dizi akıp gidiyor bölümün ne ara bittiğini anlamıyorsunuz.
Bu türü sevenler için kaçırılmaması gereken bir dizi kesinlikle izlemenizi tavsiye ederim.

Gece film arayışındayken hadi bir şans vereyim diyerek açtığım filmi az önce bitirdim. Dürüst olayım, beklentim çok yüksek değildi ama film beni bir şekilde içine çekmeyi başardı. Aslında Reacher dizisinden Alan Ritchson'ı görünce bir anda açıverdim :)
Film aslında çok klasik bir askeri eğitim hikayesi gibi açılıyor. "Tamam, yine disiplinli komutanlar, zorlanan askerler izleyeceğiz" derken hikaye bir anda kırılıyor, kendinizi hayatta kalma savaşının ortasında buluyorsunuz. Aksiyon sahneleri gerçekten temiz; hani o ne olduğu anlaşılmayan hızlı kurgulardan değil, vuruş hissini alıyorsunuz.
Gelelim o meşhur "ama" kısmına...
Film mükemmel mi? Tabii ki hayır. Senaryo yer yer "Ben bunu bir yerden hatırlıyorum" dedirtiyor. Bazı yan karakterler sadece ölmek için oradaymış gibi duruyor, onlarla bağ kurmaya vaktiniz bile olmuyor. Bir de tabii o bildiğimiz Amerikan askeriyesi övgüsü bazı sahnelerde "Tamam anladık, en büyüksünüz" dedirtecek kadar göze batıyor.
Derin felsefi mesajlar arıyorsanız yanlış yerdesiniz. Ama "Hafta sonu kafa dağıtmalık, temposu düşmeyen, görsel olarak da tatmin eden bir aksiyon izleyeyim" diyorsanız çerezinizi kapın izleyin :)